Ef ekki er hægt að úða úðanum er mælt með því að athuga hvort litla gatið við stútinn sé stífluð, dýpka litla gatið eða fjarlægja stútinn og drekka hann í heitu vatni í fimm mínútur áður en stúturinn er settur upp.
Meginreglan um úða er að þrýsta á flöskuna og vökvanum er úðað út í háþrýstikerfið með mjög fínum vatnsögnum. Svo þegar ekki er hægt að úða úðanum út skaltu ekki meðhöndla það af frjálsum vilja til að forðast sprengingu og slys.
Hristið úðaflöskuna. Stútur úðasúlunnar í flöskunni er fastur í sömu stöðu í langan tíma. Vegna ójöfnu hlutanna sem eftir eru getur verið að úðaflaskan losi ekki neitt út. Ef hlutunum í flöskunni er ójafnt dreift, sem veldur því að spreyflaskan getur ekki kastað neinu út, er hægt að hrista spreyflöskuna upp, niður, til vinstri og hægri til að láta hlutina sem eftir eru jafndreifir og þá er hægt að kasta einhverju út.
Snúðu stútnum. Ef stúturinn er festur í sömu stöðu í langan tíma mun úðaflöskan ekki úða neinu. Stútur úðaflöskunnar er almennt frjáls til að snúast. Á þessum tíma geturðu snúið stútnum réttsælis eða rangsælis til að hjálpa úðaflöskunni að úða.
Þú getur notað nálastunguaðferðina. Ef litlu götin eru örlítið stífluð geturðu farið í sturtu heima og sett svo vatn. Á þessum tíma skaltu fylgjast með því hvaða göt stútsins eru stífluð til að sjá hvaða göt eru stífluð. Nálin ætti að fara fram í samræmi við lokað svæði og það er hægt að gera nokkrum sinnum meira.
Ef úðahausnum er þrýst niður og skoppar ekki aftur gefur það til kynna að úðahausinn sé fastur. Á þessum tíma skaltu ýta varlega á úðahausinn og reyna að snúa honum fram og til baka nokkrum sinnum. Undir kraftinum mun úðahausinn skjóta upp, þannig að hægt er að gera við skemmda úðahausinn.
